Moduł mieszający BTU 501 AP do ogrzewania podłogowego z zaworem ATM 561, pompa AFRISO APH 160 ZASTOSOWANIE. Stosowany w instalacjach grzewczych. Montowany między źródłem ciepła a rozdzielaczem ogrzewania płaszczyznowego w szafce rozdzielacza. Przygotowuje czynnik o odpowiedniej temperaturze i tłoczy go do pętli grzewczych Jeśli woda o temperaturze 35 stopni trafia do grzejników ściennych, nie jest w stanie nagrzać obiektu w czasie mrozów. Tymczasem w przypadku ogrzewania płaszczyznowego podłogowego nie ma to większego znaczenia. Tutaj taka energia cieplna w połączeniu z odpowiednim sposobem wykończenia posadzki są wystarczające do ogrzewania obiektu. Dowiesz się z niego mnóstwo o pompach obiegowych na różnych instalacjach. Na konkretnych przykładach pokazujemy, jak ustawić pompę i wybrać dobrą charakterystykę pracy. Tagi: Afriso ogrzewanie podłogowe. Instalatorze, zastanawiasz się: Czy dana pompa obiegowa będzie odpowiednia dla Twojej instalacji? Wykonanie instalacji ogrzewania podłogowego ~ 33k brutto Pompa ciepła (Natea lub Caliane) z zasobnikiem wody ~ 44k brutto Dwa odwierty pionowe po 30 metrów ~ 27k brutto Razem jak widzicie cena powalająca 104k brutto licząc, że uda się wytargować jakiś rabat to i tak to będzie z 80-90k brutto. Myślisz nad montażem pompy do centralnego ogrzewania? Zastanawiasz się, dlaczego warto postawić na to rozwiązanie? W takim razie koniecznie obejrzyj webinar Z tego powodu w domowych instalacjach grzewczych z obiegiem ogrzewania podłogowego stosuje się pompy do 6 metrów podnoszenia. W przypadku ogrzewania grzejnikowego zwykle są to 4 m. Sama pompa obiegowa pod względem konstrukcyjnym będzie taka sama w przypadku instalacji grzejnikowej i płaszczyznowej. Aby podłączyć zawór trójdrogowy do ogrzewania z termostatem do ogrzewania podłogowego, użyj konwencjonalnych kluczy. Za ich pomocą gwint wewnętrzny / zewnętrzny urządzenia jest nakręcany na kształtkę lub nakrętkę złączkową rury. Szczelność połączenia zapewni len sanitarny, taśma FUM lub inne materiały. W większości konwencjonalnych systemów grzewczych krąży woda o wyższej temperaturze, zwykle od 50ºC do 80ºC, podczas gdy w systemie ogrzewania podłogowego krąży woda o temperaturze od 25ºC do 40ºC. Pompa ciepła typu powietrze-woda to najnowocześniejszy i najbardziej efektywny sposób wytwarzania wody o niskiej temperaturze. Pompa Aquarea wchodzi w skład systemów ogrzewania nowej generacji, wykorzystujących darmowe i odnawialne źródło energii, jakim jest powietrze do ogrzewania lub chłodzenia pomieszczeń w budynku oraz wytwarzania ciepłej wody użytkowej. Panasonic jest wiodącym producentem w zakresie propagowania przejścia na stosowanie czynnika R32. 1. Top 1: Pierwsze miejsce w naszym rankingu najpopularniejszych pomp do centralnego ogrzewania zdobywa model ALPHA1 L 25-40 180 wyprodukowany przez światowego lidera w produkcji sprzętu tego typu – firmę Grundfos. Jest to bezdławnicowa wysokosprawna pompa, wyposażona w silnik z magnesami trwałymi ze zmiennym natężeniem przepływu. C84OY. Jakość pompy obiegowej do przede wszystkim Co jest najważniejsze w przypadku pompy obiegowej? Przede wszystkim liczy się wysoka jakość, a co za tym idzie trwałość i długie lata bezawaryjnej pracy. Bo co z tego jeżeli pompa będzie miała teoretycznie świetne parametry, jeżeli zepsuje się po roku czy dwóch? Dlatego warto kupować pompy obiegowe naprawdę dobrej jakości. Samemu trudno ją jednak ocenić, dlatego podstawowym ważnym sygnałem jest długość gwarancji. Standardem na rynku są 2 lata. Jednak niektóre pompy np. IBO MAGI oraz OHI PRO oferowane są z 3-letnią gwarancją. A długa gwarancja to sygnał, że przy produkcji stosowano szczególnie skrupulatną kontrolę jakości. A jakość to podstawa bo w naszym klimacie sezon grzewczy trwa pół roku i pompy obiegowe muszą temu sprostać. Budowa pompy IBO MAGI z ceramicznym wirnikiem o podwyższonej trwałości. Wymiary pompy obiegowej do to podstawa Dobór pompy obiegowej najlepiej zacząć od określenia rzeczy najprostszej, czyli jej fizycznych wymiarów. Pompy używane w domach jednorodzinnych są niewielkie, ale występują w dwóch standardowych długościach montażowych: 180 mm (bardziej popularne); 130 mm. Przy tym pozostałe wymiary, średnica króćców przyłączeniowych, przepływ, wysokość podnoszenia i moc mogą być dokładnie takie same. Jednak wybór pomp 180 mm jest znacznie większy. Różnica 50 mm sporo, dlatego zakładając pompę w nowej instalacji musimy zdecydować, który wymiar będzie lepszy, choćby ze względu na ilość miejsca w skrzynce z rozdzielaczem. Drugi ważny wymiar to średnica króćców przyłączeniowych. Najpopularniejsze są te 6/4×1 cal (inaczej 1½×1). W przypadku wymiany dotychczasowej pompy wymiar jest sprawą kluczową. Dlatego koniecznie zmierzmy starą pompę, żeby uniknąć kłopotliwych przeróbek instalacji czy zwracania pompy do sklepu. Przed zakupem koniecznie sprawdźmy wymiary pompy. W pierwszym rzędzie długość (180 lub 130 mm). Jeżeli już jesteśmy przy wymiarach i sposobie montażu to pamiętajmy, że pompa nie może pracować w dowolnej pozycji. Oś wirnika zawsze musi być ustawiona poziomo. Inaczej pompa może ulec przedwczesnemu zużyciu i uszkodzeniu. Właściwe oraz błędne warianty ustawienia pokazujemy na rysunkach. Dobrze ustawiona pompa obiegowa do Źle ustawiona pompa obiegowa do Wydajność pompy obiegowej do i wysokość podnoszenia Dwa kolejne bardzo ważne parametry to wydajność i wysokość podnoszenia. Są ze sobą ściśle powiązane, dlatego podaje się je łącznie. Przykładowo dla pompy IBO MAGI może to być 25-40. Co oznacza maksymalny przepływ 2,5 m3/h oraz maksymalną wysokość podnoszenia równą 4,0 m. Co bardzo ważne, te wartości maksymalne nigdy nie występują równocześnie! Co do zasady, jeżeli spada przepływ to wzrasta uzyskiwane ciśnienie (i odwrotnie). Zrozumienie czym jest przepływ (wydajność) zwykle nie sprawia problemów. Żeby przekazać odpowiednią ilość ciepła do grzejników lub podłogówki trzeba przepompować przez nie pewną ilość wody. Jeżeli będzie jej zbyt mało to wraz z nią nie dopłynie wymagana ilość ciepła. Z kolei zbyt duży przepływ też nie ma sensu, bo w skrajnych przypadkach woda tylko "przeleci" przez instalacje i wróci do kotła niemal nie ochłodzona. Co z kolei automatyka kotła potraktuje jako brak odbioru ciepła i całe ogrzewanie wyłączy. Choćby w domu było zimno. Natomiast poważnych problemów przysparza zrozumienie czym jest wysokość podnoszenia. Wbrew obiegowej opinii nie chodzi wcale o różnicę wysokości pomiędzy kotłem, a najwyżej położonym grzejnikiem. Wysokość domu nie ma tu znaczenia! Wysokość podnoszenia to tradycyjne określenie wielkości oporów przepływu, które pompa jest w stanie pokonać tłocząc wodę. Przyczyną oporów są rurociągi, same grzejniki i w ogromnym stopniu ich zawory regulacyjne (najczęściej z głowicami termostatycznymi). Podstawowym błędem jest kupowanie pompy o zbyt dużej wysokości podnoszenia, z obawy o to, że inaczej będzie ona zbyt słaba. Potem efektem są problemy z właściwym ustawieniem jej parametrów i np. uciążliwe szumy i piski na zaworach. Szczególnie, gdy część zaworów zostanie przymknięta. W zdecydowanej większości domów jednorodzinnych wystarczają zaś pompy o parametrach 25-40. I to pracujące wcale nie na maksimum swoich możliwości. Zbawienna elektronika zastosowana w pompach obiegowych do Podręcznikowo to opory przepływu oraz ilość przetłaczanej wody powinny być obliczone przez projektanta i zapisane w projekcie instalacji. W praktyce jednak wiele instalacji robionych jest bez projektu, przerabianych, z czasem modernizowanych (choćby przez wymianę grzejników). Czyli, nawet jeżeli projekt był, to rzeczywistość może od niego daleko odbiegać. W praktyce idealne dobranie i ustawienie pompy byłoby więc trudne, jeżeli zechcielibyśmy zrobić to ręcznie. A co najgorsze, ustawienia należałoby zmieniać bardzo często. Właściwie to za każdym razem, gdy np. przymykają się zawory termostatyczne na grzejnikach. Dlatego najpierw wprowadzono pompy z 2 lub 3 biegami, czyli możliwością ustawienia różnej prędkości obrotowej i w ten sposób dostosowania się przynajmniej z grubsza do koniecznego przepływu i wysokości podnoszenia. W ich przypadku obowiązuje zasada, że powinny być ustawione na najniższy możliwy bieg, przy którym ogrzewanie działa zadowalająco. Choćby dlatego, że pompa na niższym biegu zużywa mniej energii. A co najważniejsze, unikamy szumów i pisków wynikających z nadmiernego wzrostu ciśnienia i prędkości przepływu wody w instalacji. Jednak taki system okazał się niewystarczający, gdy wraz z rozwojem techniki grzewczej upowszechniły się zawory termostatyczne i zawory z siłownikami przymykające dopływ wody do poszczególnych grzejników lub pętli ogrzewania podłogowego. Bo przecież ich działanie może zupełnie zmieniać zarówno przepływ jak i opory w instalacji. Rozwiązaniem są nowoczesne pompy ze sterowaniem elektronicznym, w których możliwy zakres ustawień jest bez porównania większy niż w pompach 3-biegowych. A co najważniejsze, potrafią one same dopasowywać się do zmian warunków w instalacji. Ponadto zużywają kilkakrotnie mniej prądu niż pompy tradycyjne, np. w pompach IBO MAGI moc może wynosić zaledwie 5 W. Wszystkie elektroniczne pompy IBO spełniają przy tym wymogi klasy energetycznej A. W znakomitej większości przypadków najlepiej wybrać opcję Auto i pozwolić automatyce samoczynnie dostosowywać ustawienia do zmieniających się parametrów pracy instalacji. Jeżeli nie jesteśmy usatysfakcjonowani efektami (np. nadal występują piski i szumy po przymknięciu zaworów grzejnikowych), należy wypróbować ustawienie charakterystyk proporcjonalnego ciśnienia (PP1 i PP2). Pompa będzie wówczas dostosowywać się do zmian ciśnienia w instalacji, równocześnie dbając o utrzymanie jak najniższej prędkości obrotowej, a co za tym idzie niskiego zużycia prądu. Z kolei charakterystykę CP1 i CP2, czyli stałego ciśnienia, można wypróbować w przypadku ogrzewania podłogowego. Pompa utrzymuje wówczas stałe ciśnienie w instalacji. W niektórych instalacjach, szczególnie w domach z samym ogrzewaniem podłogowym i bez zaworów termostatycznych na poszczególnych pętlach dobrym wyborem może być wybranie najniższej możliwej charakterystyki stałej prędkości obrotowej - cn (I, II lub III). W takich układach opory przepływu pozostają przecież zawsze te same, bo nic nie przymyka ani nie zwiększa przepływu przez poszczególne pętle. Wówczas charakterystyka stałego przepływu jest odpowiednia i ustawiona na najniższą możliwą zapewnia najniższe zużycie energii. Charakterystyka trybów pracy na przykładzie pompy IBO MAGI 25-40: Auto - tryb automatycznego doboru parametrów pompy (wykres - szare pole); HS1 - stała prędkość, najniższy bieg pierwszy (wykres - kolor czarny I); HS2 - stała prędkość, średni bieg drugi (wykres - kolor czarny II); HS3 - stała prędkość, najwyższy bieg trzeci (wykres - kolor czarny III); HD1 - praca wg charakterystyki stałego ciśnienia (wykres - kolor niebieski); HD2 - praca wg charakterystyki stałego ciśnienia (wykres - kolor niebieski); BL1 - praca wg charakterystyki proporcjonalnego ciśnienia (wykres - kolor zielony); BL2 - praca wg charakterystyki proporcjonalnego ciśnienia (wykres - kolor zielony). Ogrzewanie podłogowe w całym domu – nie tylko na parterze, ale także na piętrze – to rozwiązanie racjonalne zarówno pod względem użytkowym, jak i finansowym. Jednak nawet osoby przekonane do takiego rozwiązania, obawiają się, że nie da się wtedy utrzymać temperatury w łazienkach wyższej niż w pozostałych pomieszczenia domu. Ogrzewanie płaszczyznowe ma w porównaniu z grzejnikowym wiele zalet. Ogrzewając dom głównie przez promieniowanie, nie wywołuje ono w pomieszczeniach ruchu powietrza (czytaj: unoszenia kurzu), jak to ma miejsce przy grzejnikach. Ważne też, że do utrzymania oczekiwanego przez domowników komfortu cieplnego wystarczy, by w przewodach grzejnych woda miała temperaturę jedynie o kilka stopni wyższą od temperatury w pomieszczeniach. Inaczej jest przy grzejnikach, w których – ze względu na ich stosunkowo małą powierzchnię – musi być ona nawet trzy razy wyższa niż temperatura pokojowa. Z tych powodów ogrzewanie płaszczyznowe – nazywane niskotemperaturowym – jest bardzo „lubiane” przez kotły kondensacyjne i pompy ciepła, które przy nim uzyskują swoją najwyższą sprawność. Najpopularniejszy rodzaj ogrzewania płaszczyznowego, czyli wodne ogrzewanie podłogowe stwarzało kiedyś trochę ograniczeń przy wyborze materiału na podłogę, gdyż ułożona na nim posadzka nie może izolować termicznie zatopionych w betonowej wylewce przewodów grzejnych. Dzięki jednak rozwojowi technologii wykończeniowych, zwolennicy ogrzewania podłogowego mogą na nim układać nie tylko płytki ceramiczne i kamienne, ale także drewniane panele i parkiet, a nawet wykładziny dywanowe. Nic zatem dziwnego, że coraz większa liczba inwestorów decyduje się na zrobienie ogrzewania podłogowego w całym domu, nawet wtedy gdy są one piętrowe lub mają użytkowe poddasze. Jedyne ich obawy dotyczą łazienek. Biorąc pod uwagę, że część podłogi zajmuje w nich wanna lub kabina prysznicowa, to czy wystarczy „wolnej” powierzchni na ogrzewanie podłogowe, by utrzymać w łazience temperaturę o kilka stopni wyższą niż na przykład w pokojach? Dodatkowy grzejnik Najprostszy sposób na utrzymanie w łazienkach wyższej temperatury niż w innych pomieszczeniach, to bardziej zagęścić przewody grzejne w ich podłogach. Można też zastosować prysznic bez brodzika z odpływem w podłodze, w której da się bez przeszkód ułożyć przewody grzejne. Podobny efekt da rezygnacja z wanny zabudowanej i zastąpienie jej modelem na nóżkach i wykonanie pod nim ogrzewania podłogowego. Jeśli jednak mamy obawy, że nie da to wystarczająco „ciepłego” rezultatu, można w łazience zamontować dodatkowy grzejnik łazienkowy (Fot. 1). Od „zwykłego” grzejnika drabinkowego, instalowanego przeważnie w łazienkach i toaletach, różni on jedynie tym, że nie będzie tak gorący jak tamte. Zostanie bowiem podłączony – oczywiście nie do pętli przewodów grzejnych w podłodze, a oddzielnym obiegiem grzewczym (Fot. 2) – do tego samego rozdzielacza, z którego dostarczana jest gorąca woda do podłogowego ogrzewania łazienki (Fot. 3). Oddzielne podłączenie dodatkowego grzejnika do rozdzielacza gwarantuje, że w żaden sposób nie zakłóca on ogrzewania podłogowego w domu. Nie jest więc problemem jego ewentualne zapowietrzenie. Gdyby, podobnie jak to może mieć miejsce w tradycyjnej „drabince”, kilka górnych szczebli zrobiło się chłodniejsze niż pozostałe, to wystarczy taki grzejnik odpowietrzyć za pomocą specjalnie do tego celu przeznaczonego zaworu (Fot. 4). Manewr z zainstalowaniem dodatkowego grzejnika w łazience polega na tym, że znajdujące się w niej ogrzewanie podłogowe, powiększamy o dodatkowy fragment ogrzewania płaszczyznowego, tyle że nie umieszczonego w ścianie pod kafelkami, lecz zawieszonego na niej. Dodatkową korzyścią z takiego rozwiązania (Fot. 5) jest też to, że mieszkańcy będą go mogli wykorzystać na przykład do suszenia ręczników. Dodatkowa grzałka elektryczna W takim dodatkowym grzejniku można zamontować elektryczną grzałkę (Fot. 6). Jest to jednak rozwiązanie racjonalne jedynie wtedy, gdy dom ogrzewany jest kotłem na węgiel lub drewno, który nie jest uruchamiany w ciepłej porze roku. W chłodniejszych porach roku możliwość elektrycznego dogrzania łazienki w takim domu może być bardzo atrakcyjna. Natomiast korzyść z takiej grzałki jest raczej wątpliwa, gdy domowa instalacją grzewcza zasilana jest przez urządzenie bezobsługowe, na przykład kocioł kondensacyjny lub pompę ciepła. Pamiętajmy, że takiego centralnego ogrzewanie nie wyłączamy na lato, bo to samo urządzenie podgrzewa nam wodę. Gdy więc zrobi się chłodniej podłączony do kotła regulator pogodowy lub pokojowy, nawet w środku lata, sam włączy ogrzewanie w domu, a więc również w łazience – także tej z ogrzewaniem podłogowym i dodatkowym grzejnikiem drabinkowym. 1) Brak projektu Rozstaw i ukształtowanie rur grzewczych muszą być dostosowane do parametrów wody zasilającej w instalacji, grubości wylewki, materiału posadzki oraz zapotrzebowania na ciepło. W przeciwnym razie ogrzewanie będzie nieskuteczne, a eksploatacja droga. Brak dokumentacji przysporzy też kłopotów w razie awarii. Projekt przyda się również po to, aby łatwo rozliczyć wykonawcę z rzetelności wykonania zleconej pracy. 2) Brak dokumentacji przebiegu pętli ogrzewania Rzeczywisty przebieg rur grzewczych powinien być naniesiony na planie pomieszczenia, zwłaszcza w strefach przejść między pokojami, przy ścianach i pod oknami. Ewentualnie można wykonać fotografie z wzorcem (np. pudełkiem zapałek, miarką), pozwalającym na określenie rzeczywistych wymiarów pętli. Dzięki temu unikniemy przypadkowego ich uszkodzenia, przy późniejszym mocowaniu np. listew progowych czy innych elementów, wymagających wiercenia w posadzce. 3) Zła organizacja robót Ogrzewanie podłogowego powinno być wykonane po rozprowadzeniu wszystkich innych instalacji i zakończeniu prac tynkarskich. W przeciwnym razie może dojść do uszkodzenia zarówno przewodów grzejnych, jak i elementów pozostałych instalacji. Błędem jest również montaż szafek i rozdzielaczy dopiero po ułożeniu rur. Taki sposób organizacji robót może prowadzić do uszkodzenia elementów wykonanej już instalacji. 4) Nieprzygotowane podłoże Przed pracami instalatorskimi trzeba je wyczyścić i wysuszyć. Montaż na mokrym podłożu prowadzi często do późniejszego pojawiania się nieprzyjemnych zapachów. Musi być ono też wyrównane, ponieważ jastrych powinien mieć zbliżoną grubość na całej powierzchni. Zbyt cienka warstwa to ograniczenie wytrzymałości i trwałości, z kolei zbyt gruba będzie skutkować dużą bezwładnością cieplną posadzki. Podłoże pod podłogówkę musi być wyrównane, aby grubość jastrychu na całej powierzchni była zbliżona. (fot. Fenix Polska) 5) Zmiana pierwotnie planowanego pokrycia podłogowego, np. z płytek ceramicznych na panele podłogowe Taka zmiana znacząco wpływa na efektywność ogrzewania, zmniejszając nawet dwukrotnie jego moc grzewczą. Wskutek czego podczas niskiej temperatury zewnętrznej pomieszczenie może być niedogrzane. Nie wolno jednak w takich sytuacjach zwiększać temperatury zasilania ponad dopuszczalną wartość, bo może to spowodować uszkodzenie instalacji oraz pokrycia podłogowego. W takich sytuacjach lepiej wykorzystać dodatkowe źródła ciepła, np. grzejniki elektryczne. 6) Źle dobrana krzywa grzewcza Ustawienie regulatora pogodowego, polegające przede wszystkim na dobraniu odpowiedniej tzw. krzywej grzewczej, wymaga dużej staranności od instalatora i jest o tyle trudne, że efekty zmian odczuwalne są dopiero po kilku godzinach. Z tego samego względu użytkownik lepiej by dwa razy pomyślał, zanim zacznie zmieniać ustawienia regulatora. Właściwe dobranie ustawień automatyki pogodowej jest jednak niezbędne, bo inaczej pomieszczenia będą niedogrzanie lub dla odmiany przegrzane. Złe działanie automatyki najczęściej ujawnia się w okresach przejściowych - wiosną i jesienią. Czasem, gdy pogoda i temperatura są bardzo zmienne, automatyki pogodowej praktycznie nie da się dobrze wyregulować i wówczas lepszym rozwiązaniem może być sterowanie ogrzewaniem za pomocą regulatora pokojowego. 7) Brak dylatacji ogrzewania podłogowego Podłoga z zatopionymi rurkami ogrzewania podłogowego wymaga wykonania dylatacji. Chodzi nie tylko o wykonanie dylatacji w wylewce, nie mniej ważne jest również ułożenie rur pętli grzewczych, tak by dylatacje ich nie przecinały. Właściwy sposób wykonania pokazano na rysunku. Najlepiej unikać przecięcia się rur ogrzewania podłogowego ze szczelinami dylatacyjnymi. W miejscach, gdzie jest to niemożliwe, rury trzeba zabezpieczyć peszlem 8) Rury miedziane ułożone bezpośrednio w betonie Beton działa korozyjnie na miedź, dlatego do ogrzewania podłogowego nie nadają się zwykłe rury miedziane wykorzystywane np. w instalacjach wodociągowych. Rury z miedzi muszą być powleczone warstwą tworzywa sztucznego. Alternatywą jest oczywiście wykorzystanie rur z innego materiału - z tworzywa sztucznego lub wielowarstwowych. Miedź koroduje, mając kontakt z betonem, dlatego do ogrzewania podłogowego trzeba stosować rury zabezpieczone warstwą tworzywa sztucznego (fot. Wieland) 9) Nieprawidłowe łączenie rur w pętlach Pętle rur podłogówki muszą być układane w jednym odcinku, bez połączeń. Dopuszczalne jest jedynie założenie złączek naprawczych, w przypadku uszkodzenia rury. Stosowane mogą być tylko złączki do zaprasowania, dopuszczone do zalewania betonem. 10) Brak wzmocnienia wylewki W miejscach, gdzie przewidywane jest duże obciążenie podłogi, np. pod dużą wannę, wylewkę na ogrzewaniu podłogowym trzeba dodatkowo zazbroić siatką z prętów stalowych o parametrach dostosowanych do obciążenia. Pole zbrojenia powinno obejmować obszar większy o ok. 0,5 m, niż miejsce wymagające wzmocnienia. 11) Nieprzestrzeganie zaleceń producenta systemu podłogowego Układając pętle rur grzewczych trzeba zwrócić uwagę na ich dopuszczalną długość i minimalny promień gięcia. Niestosowanie się do instrukcji powoduje wzrost oporów hydraulicznych, skutkujący niedogrzewaniem fragmentów podłogi. Zbyt gwałtowne załamania mogą też doprowadzić do uszkodzenia rur. Przeczytaj Może cię zainteresować Dowiedz się więcej + Pokaż więcej Układając pętle rur grzewczych trzeba zwrócić uwagę na minimalny promień gięcia, jaki dopuszcza producent. (fot. Zamel) 12) Użycie nieodpowiednich rur W ogrzewaniu podłogowym stosuje się przewody charakteryzujące się dobrą przewodnością cieplną, odpornością na przenikanie tlenu i dużą wytrzymałością. Zastosowanie produktów niskiej jakości może skutkować ich uszkodzeniem, a bez rozbierania podłogi nie da się ich wymienić. 13) Łączenie rur w podłodze Aby uniknąć awarii, należy tak dobierać przewody, aby nie łączyły się w miejscach, które zostaną zakryte wylewką. Takie punkty są "strategiczne", bo to na połączeniach osadzają się zanieczyszczenia, co skutkuje usterkami. Długość przewodów grzewczych trzeba dobierać tak, aby łączenia nie wypadały pod wylewką. (fot. Pipelife) 14) Umieszczenie skrzynki rozdzielacza z dala od pomieszczeń z podłogówką Skrzynkę rozdzielacza ogrzewania podłogowego należy zamontować możliwie blisko pomieszczenia z ogrzewaniem podłogowym, a nie np. w oddalonej kotłowni. Ponadto miejsce to musi umożliwiać wygodny dostęp. Warto pamiętać, że zespół rozdzielaczowy wydziela sporo ciepła, co może powodować miejscowe przegrzewanie małych pomieszczeń (nie warto np. lokować rozdzielacza w spiżarni). Rozwiązaniem problemu może być izolacja skrzynki z rozdzielaczem styropianem. Skrzynka z rozdzielaczem powinna być zamontowana w miejscu łatwo dostępnym (fot. Cz. Dąbrowski) 15) Brak próby szczelności Przed wylaniem jastrychu instalację trzeba napełnić wodą, a po kilku godzinach sprawdzić, czy ciśnienie w niej nie spadło nadmiernie. Na tym etapie dużo łatwiej zlokalizować i usunąć przeciek niż po zalaniu przewodów podkładem. 16) Nieodpowiednia posadzka Przed zakupem materiałów wykończeniowych należy upewnić się, że są one przystosowane do ogrzewania podłogowego. Nie zaleca się stosowania grubych drewnianych parkietów i puszystych dywanów. Blokują one bowiem ciepło, które wytwarza instalacja, co powoduje, że jest ona nieskuteczna i droga w eksploatacji. Jakie posadzki można układać na ogrzewaniu podłogowym? Norbert Skupiński, Jarosław Antkiewicz