„Sexting” oznacza udostępnianie nagich zdjęć lub filmów online. Możesz to nazwać inaczej. Może obejmować zalotne teksty, nagie zdjęcia lub filmy. Często zdarza się to między partnerami. Ale ludzie uprawiają też seks w grupach i w różnych przestrzeniach internetowych. Sexting nie zawsze dotyczy seksu. Wysyłanie nagich zdjęć kolegi przez nieletnią osobę. Witam. Opowiem co się ogólnie stało. Około miesiąc temu jeden chłopak (17 lat) wysłał swoje nagie zdjęcie kilku osobom, w tym mojej koleżance (16 lat). Ona wysłała to zdjęcie tylko jednemu chłopakowi (16 lat), lecz on wysłał i pokazał te zdjęcia innym dzieciom, nie Wysyłanie zdjęć.. Witam serdecznie proszę o pomoc bo zupełnie nie wiem co zrobić :z moim mężem nie mieszkamy razem od września 2010 obecie jesteśmy w trakcie rozwodu chodzi o to że na naszej klasie miałam umieszczone zdjęcie Wysyłanie zdjęć, filmów, plików i GIF-ów. Otwórz aplikację Wiadomości . Otwórz lub rozpocznij rozmowę. Kliknij Załącz . Wybierz plik. Kliknij Wyślij . Wskazówka: zdjęcia i filmy utworzone w aplikacji Wiadomości na Androida nie są zapisywane na urządzeniu. Publikowanie wiadomości bez zgody drugiej osoby tak jest karalne. To się tyczy tez wysyłania innej osobie. 0. 0. PalmerEldritch. odpowiedział (a) 29.08.2022 o 08:22: Nie, nie tyczy się. "Publikowanie" i udostępnianie czegoś konkretnej osobie to dwie różne rzeczy. Zobacz 3 odpowiedzi na pytanie: Czy wysyłanie ss jest karalne? Do znanych już zarzutów o łamanie praw pracowniczych oraz nielegalną działalność antyzwiązkową dochodzi wysyłanie nagich zdjęć. Jak czytamy w opublikowanym na stronie związku dokumencie, prezes Sii Polska Gregorie Nitot wysłał ze swojego służbowego maila na skrzynkę centrali Związkowej Alternatywy „(zmontowane) obsceniczne Kolejny wyciek nagich zdjęć. Tym razem użytkowników Snapchata. 11 października 2014, 12:10. Pozwala użytkownikom na wysyłanie zdjęć i filmów, które "znikają" w kilka sekund po Użytkownicy Reddita myśleli, że mają do czynienia z seksowną kobietą. Szybko zaczęli jej płacić za przesłanie nagich zdjęć. Nic dziwnego, że chwilę po oblikowaniu zdjęć pojawiły się propozycje płacenia za bardziej odważne zdjęcia, ukazujące wszystkie wdzięki Claudii. Niektórzy chwalili się nawet ogromnymi zarobkami i Istnieje wiele sposobów udostępniania nagich zdjęć, sexting polega na udostępnianiu nagich lub prowokacyjnych zdjęć za pośrednictwem wiadomości tekstowej. Wraz z rozwojem urządzeń mobilnych i komunikacji online, wiele kobiet jest proszonych przez mężczyzn nie tylko o wysyłanie coraz większej liczby swoich zdjęć, ale Zgodnie z art. 202 § 4b. K.k. – ten, kto produkuje, rozpowszechnia, prezentuje, przechowuje lub posiada treści pornograficzne przedstawiające wytworzony albo przetworzony wizerunek małoletniego uczestniczącego w czynności seksualnej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Zobacz też: Moje YXYeQHb. Przestępstwo udostępniania nagiego wizerunku osoby W świetle art. 191a Kodeksu karnego: „§ 1. Kto utrwala wizerunek nagiej osoby lub osoby w trakcie czynności seksualnej, używając w tym celu wobec niej przemocy, groźby bezprawnej lub podstępu, albo wizerunek nagiej osoby lub osoby w trakcie czynności seksualnej bez jej zgody rozpowszechnia, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. § 2. Ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego”. A zatem zachowanie syna stanowi w świetle polskiego prawa przestępstwo. Nie ma bowiem znaczenia fakt, że dziewczynka wysłała mu dobrowolnie owo nagie zdjęcie. Znaczenie ma to, że wysłała je synowi i nie wyraziła zgody na to, aby było komukolwiek rozpowszechniane. Oczywiście, jeśli dziewczynka postąpiła tak samo wobec syna, to jej zachowanie również jest przestępstwem – co do zasady (o ile oczywiście na jego popełnienie są dowody). Odpowiedzialność nieletniego syna za udostępnienie nagich zdjęć koleżanki Niemniej, zgodnie z art. 10 § 1 Kodeksu karnego, na zasadach określonych w tym Kodeksie odpowiada ten, kto popełnia czyn zabroniony po ukończeniu 17 lat. A zatem państwa syn nie poniesie odpowiedzialności karnej. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy o postępowaniach w sprawach nieletnich: „§ 1. Przepisy ustawy stosuje się w zakresie: 1) zapobiegania i zwalczania demoralizacji – w stosunku do osób, które nie ukończyły lat 18; 2) postępowania w sprawach o czyny karalne – w stosunku do osób, które dopuściły się takiego czynu po ukończeniu lat 13, ale nie ukończyły lat 17; 3) wykonywania środków wychowawczych lub poprawczych – w stosunku do osób, względem których środki te zostały orzeczone, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez te osoby lat 21”. Przewidziane w ustawie o postępowaniach w sprawach nieletnich działania podejmuje się w wypadkach, gdy nieletni wykazuje przejawy demoralizacji lub dopuści się czynu karalnego. Sąd rodzinny i wyrok dla nieletniego syna „Wobec nieletnich sąd rodzinny może: 1) udzielić upomnienia; 2) zobowiązać do określonego postępowania, a zwłaszcza do naprawienia wyrządzonej szkody, do wykonania określonych prac lub świadczeń na rzecz pokrzywdzonego lub społeczności lokalnej, do przeproszenia pokrzywdzonego, do podjęcia nauki lub pracy, do uczestniczenia w odpowiednich zajęciach o charakterze wychowawczym, terapeutycznym lub szkoleniowym, do powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach albo do zaniechania używania alkoholu lub innego środka w celu wprowadzania się w stan odurzenia; 3) ustanowić nadzór odpowiedzialny rodziców lub opiekuna; 4) ustanowić nadzór organizacji młodzieżowej lub innej organizacji społecznej, zakładu pracy albo osoby godnej zaufania – udzielających poręczenia za nieletniego; 5) zastosować nadzór kuratora; 6) skierować do ośrodka kuratorskiego, a także do organizacji społecznej lub instytucji zajmujących się pracą z nieletnimi o charakterze wychowawczym, terapeutycznym lub szkoleniowym, po uprzednim porozumieniu się z tą organizacją lub instytucją; 7) orzec umieszczenie w młodzieżowym ośrodku wychowawczym albo w rodzinie zastępczej zawodowej, która ukończyła szkolenie przygotowujące do sprawowania opieki nad nieletnim; 10) orzec umieszczenie w zakładzie poprawczym; 11) zastosować inne środki zastrzeżone w niniejszej ustawie do właściwości sądu rodzinnego, jak również zastosować środki przewidziane w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym, z wyłączeniem umieszczenia w rodzinie zastępczej spokrewnionej, rodzinie zastępczej niezawodowej, rodzinnym domu dziecka, placówce wsparcia dziennego, placówce opiekuńczo-wychowawczej i regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej”. Nadto „sąd rodzinny może: 1) zobowiązać rodziców lub opiekuna do poprawy warunków wychowawczych, bytowych lub zdrowotnych nieletniego, a także do ścisłej współpracy ze szkołą, do której nieletni uczęszcza, poradnią psychologiczno-pedagogiczną lub inną poradnią specjalistyczną, zakładem pracy, w którym jest zatrudniony, oraz lekarzem lub zakładem leczniczym; 2) zobowiązać rodziców lub opiekuna do naprawienia w całości lub w części szkody wyrządzonej przez nieletniego”. A zatem Państwa syn nie odpowie, jak przewiduje art. 191a Kodeksu karnego, ale – w przypadku wszczęcia przez rodziców dziewczynki postępowania przed sądem rodzinnym – może odpowiedzieć na zasadach określonych w ustawie o postępowaniach w sprawach nieletnich, bowiem popełnił czyn karalny. Jednakże, zgodnie z art. 5 owej ustawy wobec nieletniego mogą być stosowane środki wychowawcze oraz środek poprawczy w postaci umieszczenia w zakładzie poprawczym; kara może być orzeczona tylko w wypadkach prawem przewidzianych, jeżeli inne środki nie są w stanie zapewnić resocjalizacji nieletniego. Co więcej, art. 3 wskazuje, że w sprawie nieletniego należy kierować się przede wszystkim jego dobrem, dążąc do osiągnięcia korzystnych zmian w osobowości i zachowaniu się nieletniego oraz zmierzając w miarę potrzeby do prawidłowego spełniania przez rodziców lub opiekuna ich obowiązków wobec nieletniego, uwzględniając przy tym interes społeczny. W postępowaniu z nieletnim bierze się pod uwagę osobowość nieletniego, a w szczególności wiek, stan zdrowia, stopień rozwoju psychicznego i fizycznego, cechy charakteru, a także zachowanie się oraz przyczyny i stopień demoralizacji, charakter środowiska oraz warunki wychowania nieletniego. W każdym stadium postępowania sąd rodzinny może, z inicjatywy lub za zgodą pokrzywdzonego i nieletniego, skierować sprawę do instytucji lub osoby godnej zaufania w celu przeprowadzenia postępowania mediacyjnego. Kara za udostępnienie nagich zdjęć – okoliczności łagodzące Jeśli jest to więc pierwszy czy karalny syna, to gdyby sprawa trafiła do sądu, sąd kierując się dobrem syna, niskim stopniem demoralizacji orzekłby zapewne karę upomnienia, zobowiązał syna do przeproszenia dziewczynki, zobowiązał Państwa jako rodziców do współpracy ze szkołą i psychologiem. Rozmowa i ugoda z rodzicami koleżanki syna W przypadku spotkania z rodzicami dziewczynki warto wskazać, że, owszem, nie bronią Państwo syna, jednak ich córka również dopuściła się tożsamego czynu, bowiem również bez zgody syna rozpowszechnia jego zdjęcia bez jego zgody, a to jest karalne i, mimo że dzieci nie odpowiadają z Kodeksu karnego, to odpowiadają z ustawy o postępowaniach w sprawach nieletnich i grożą im sankcje z art. 6 i 7 tej ustawy (zarówno Państwa synowi, jak i córce tamtych rodziców). Wobec powyższego proszę wskazać, że lepiej jest samemu zadbać o zachowanie dzieci, wytłumaczyć im skutki ich czynów, spotkać się, doprowadzić do przeprosin, bowiem jeśli rodzice dziewczynki wystąpią do sądu, to proszę wskazać, że Państwo również to uczynicie za ten sam czyn [o ile oczywiście syn ma na to dowody: np. wiadomości na Facebooku (innym portalu), SMS-y, MMS-y, cokolwiek na dowód tego, że dziewczynka rozpowszechniła jego zdjęcia nagie]. Być może znajomość prawa i skutków zdarzenia odwiedzie rodziców dziewczynki od zawiadamiania szkoły i sądu o tymże czynie i ugodowo załatwicie Państwo sprawę. Jeśli nie, proponuję zbierać dowody na okoliczność tego, że dziewczynka też popełniła czyn karalny wobec syna i również wystąpić z wnioskiem o jej ukaranie. W trakcie zaś postępowania proponuję przed sądem wykazywać się dobrą wolą i zgodnie z art. 3a ustawy o postępowaniach w sprawach nieletnich występować z inicjatywą mediacji i polubownego załatwienia sprawy, deklarując np. przeprosiny, pracę z psychologa z synem. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Zapytaj prawnika - porady prawne online . Artykuł 191a kodeksu karnego wprowadza dwa typy przestępstw – przestępstwo umyślnego utrwalania wizerunku nagiej osoby lub osoby w trakcie czynności seksualnej, dokonane poprzez użycie w tym celu przemocy, groźby bezprawnej lub podstępu oraz przestępstwo umyślnego rozpowszechniania wizerunku osoby o wyżej wymienionych cechach bez jej zgody. Oba przestępstwa zagrożone są karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Coraz popularniejsze staje się upublicznianie nagrań lub nagich zdjęć bez zgody, a nawet wiedzy osób sfotografowanych. Czasem dzieje się to z chęci zemsty np. na byłym partnerze lub partnerce. Z kolei w przypadku „paparazzi” wykonywanie i publikowanie nagich zdjęć osób z pierwszych stron gazet jest spowodowane chęcią pozyskania pieniędzy. Nie ulega wątpliwości, że w czasach kiedy z łatwością można utrwalić czyjąś postać (w formie fotografii czy wideo) za pomocą powszechnie dostępnych przyrządów rejestrujących i rozpowszechniać wszelkie treści przy użyciu wszechobecnych środków masowej komunikacji (np. za pomocą internetu i jego narzędzi jakimi są chociażby portale społecznościowe), do zachowań uderzających w dobre imię i godność drugiej osoby dochodzi bardzo często. Tym samym uregulowanie kwestii utrwalania i rozpowszechniania wizerunku osoby nagiej lub w trakcie czynności seksualnej oraz kryminalizacja tych zachowań stały się potrzebne. Z racji kodeksowego umiejscowienia art. 191a za dobro chronione należy uznać wolność decydowania o utrwalaniu i rozpowszechnianiu swojego wizerunku w stanie nagości lub w trakcie czynności seksualnych. Bez wątpienia należy uznać, że ochroną objęte jest także prawo do prywatności i intymności. Komentowany przepis określa karę za dwa różne zachowania: utrwalanie wizerunku nagiej osoby lub osoby w trakcie czynności seksualnej, przy użyciu wobec niej do tego celu przemocy, groźby bezprawnej lub podstępu, rozpowszechnianie wizerunku nagiej osoby lub w trakcie czynności seksualnej bez jej zgody. Przestępstwo utrwalania wizerunku nagiej osoby Przez pojęcie rozumieć można czynność, która umożliwia zarejestrowanie czyjejś postaci na nośniku materialnym i nadanie mu trwałości, która pozwala następnie odtworzyć materiał. Utrwalić wizerunek można np. sporządzając film czy wykonując zdjęcia. Nie będzie natomiast wyczerpywać znamion tego przestępstwa utrwalanie w postaci sporządzania nagrań dźwięku lub dokonywania opisów w formie notatek. Z kolei utrwalanie przedmiotowych treści w postaci rysunków czy obrazów wykonanych odręcznie będzie wypełniać to znamię tylko gdy taki szkic lub obraz pozwala na niewątpliwą identyfikację przedstawionej osoby. Ochrona małoletnich przed pornografią W kontekście przestępstwa utrwalania wizerunku należy zastanowić się kim tak właściwie jest osoba naga i czym jest czynność seksualna. Nie znajdziemy kodeksowej definicji tych pojęć. Natomiast w Komentarzu do kodeksu karnego (red. Grześkowiak, 2013 r.) czytamy: „Przez osobę nagą należy rozumieć osobę fizyczną, która jest całkowicie lub przynajmniej częściowo (szczególnie w miejscach intymnych) pozbawiona ubrania (odzieży, okrycia). Nagość jest pewnym stanem człowieka, na którego istnienie wpływ ma zarówno subiektywne odczucie osoby (pewna jej wrażliwość na stopień odsłonięcia jej ciała), jak i ocena obiektywna, tj. dokonana w oparciu o zwyczajowo przyjęte w danym środowisku zasady oceny poczucia nagości. Zaskoczenie więc innej osoby bez peruki, nawet gdy jest to dla niej krępujące, nie powoduje przyjęcia obiektywnego istnienia stanu nagości”. Z kolei za czynność seksualną uznaje się nie tylko klasyczne współżycie płciowe, ale także jego surogaty (inne czynności seksualne). By można było mówić o popełnieniu czynu z art. 191a § 1 sprawca przy utrwalaniu wizerunku nagiej osoby lub osoby w trakcie czynności seksualnej musi użyć jednego z trzech sposobów postępowania z pokrzywdzonym, tj. użyć wobec niej przemocy, groźby bezprawnej lub podstępu. Tak więc nie można uznać za przestępstwo sytuacji, w której sprawca wprawdzie utrwala wizerunek nagiej osoby lub osoby w trakcie czynności seksualnej (nawet przy jej sprzeciwie), ale nie stosuje przy tym przemocy, groźby lub podstępu. Polecamy serwis: Sprawy karne Warto w tym miejscu poświęcić parę słów temu ostatniemu sposobowi. W przypadki utrwalania czyjegoś wizerunku czynności podstępne polegają zwykle na użyciu ukrytej kamery, fotografowaniu z ukrycia, odurzeniu ofiary alkoholem lub innymi substancjami, a następnie wykorzystanie tego stanu. Należy pamiętać, że już samo to zachowanie podlega karze – nagie zdjęcie czy popularne ostatnio seks-taśmy zrobione podstępnie nie muszą zostać rozpowszechnione. Wystarczy brak zgody osoby sfotografowanej lub sfilmowanej w taki sposób. Rozpowszechnianie wizerunku Drugą możliwością popełnienia przestępstwa z art. 191a § 1 jest rozpowszechnianie wcześniej utrwalonego wizerunku nagiej osoby lub osoby w trakcie czynności seksualnej bez jej zgody. Karalnym zachowaniem jest więc udostępnianie wizerunku osoby o wcześniej wymienionych cechach umożliwiając zapoznanie się z nim większej, bliżej nieokreślonej liczbie osób. W tej sytuacji bez znaczenia jest to, czy sprawca udostępniany obraz utrwalił przy użyciu przemocy, groźby lub podstępu czy też bez stosowania wobec ofiary takich środków. Znaczenie ma tylko to, że uczynił to bez jej zgody. Karalne jest także upublicznienie tego rodzaju materiałów, jeśli występująca w nich osoba co prawda wyraziła zgodę na ich utrwalenie, ale nie wyrażała zgody na rozpowszechnienie. Przestępstwo zakazu utrwalania i rozpowszechniania wizerunku nagiej osoby bez jej zgody jest występkiem zagrożonym karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Ściganie następuje w trybie publicznoskargowym na wniosek pokrzywdzonego. autor: Marta Litkowiec Podyskutuj o tym na naszym FORUM W dzisiejszym odcinku cyklu Poniedziałek z Prawnikiem opisujemy przepisy, na podstawie których można ścigać sprawców, którzy umieścili w sieci, nie posiadając odpowiedniej ku temu zgody, fotografię zawierającą czyjś wizerunek. Na Wasze pytania odpowiada Jarosław Góra, adwokat oraz szef departamentu Nowych Technologii i IP w kancelarii Ślązak, Zapiór i Wspólnicy, autor ipbloga. Kilka dni temu mogliśmy wszyscy przeczytać o wycieku sporej liczby zdjęć, bardziej i mniej znanych osób, nazwijmy ich celebrytów, ukazujących te osoby w negliżu. Zamiast wyrazów oburzenia i współczucia dla pokrzywdzonych celebrytów, a właściwie celebrytek, bo chyba w większości były to zdjęcia kobiet, wielu internautów skupiło się na poszukiwaniu tych zdjęć… Co prawda zdjęcia są na bieżąco kasowane ze stron, na których się pojawiają, ale jak mówi stara prawda — w Internecie nic nie ginie. Niemniej jednak warto krótko wskazać na prawny aspekt całej sprawy, a mianowicie: czy celebrytkom przysługują względem osoby/osób, które „wykradły” i rozpowszechniły te zdjęcia jakieś roszczenia i czy mamy w tym przypadku do czynienia z popełnieniem przestępstwa? W doniesieniach opisujących przedmiotową sprawę możemy przeczytać, że część celebrytek, których zdjęcia wyciekły potwierdziła ich autentyczność, choćby poprzez zapowiedź ścigania winnych ich rozpowszechnienia. Na jakiej podstawie prawnej? Rozpatrując sprawę na gruncie polskich przepisów na pewno do czynienia będziemy mieli w tej sytuacji z naruszeniem dóbr osobistych osób sfotografowanych, a raczej tych, które zrobiły sobie popularne selfie nieprzeznaczone dla publiczności, a ukazujące je w sytuacji zdecydowanie należącej do prywatnej sfery życia. W grę wchodzi naruszenie prawa do prywatności, ochrony życia prywatnego, dobrego imienia, które ucierpiały poprzez rozpowszechnienie nagich zdjęć aktorek i modelek, które nie miały zamiaru ich rozpowszechniać i zrobiły je najprawdopodobniej na użytek prywatny. Również przepisy zakazujące rozpowszechniania wizerunku osoby fotografowanej mogą stanowić podstawę do wystąpienia z roszczeniami (kiedyś pisałem na ten temat, więc zapraszam na bloga). Sprawcy z całą pewnością sprawcy uzyskali dostęp do danych, do których nie byli uprawnieni. Na gruncie polskiego kodeksu karnego w grę wchodziłby zatem najprawdopodobniej art. 267 § 1. Kto bez uprawnienia uzyskuje dostęp do informacji dla niego nieprzeznaczonej, otwierając zamknięte pismo, podłączając się do sieci telekomunikacyjnej lub przełamując albo omijając elektroniczne, magnetyczne, informatyczne lub inne szczególne jej zabezpieczenie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Na marginesie wskazać można również, że w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia praw autorskich. Zdziwieni? Większość zdjęć zostało wykonanych przez same celebrytki (selfies) i pewnie część z nich nosi znamiona twórczości, przez co uznać je należy za utwory w rozumieniu prawa autorskiego. Prawa do utworów fotograficznych przysługują, co do zasady, fotografowi, więc w przypadku selfie, prawa te przysługują osobie, której wizerunek został w ten sposób utrwalony. Rozpowszechnianie chronionych utworów bezpośrednio narusza autorskie prawa majątkowe uprawnionych i z tego tytułu również można wystąpić z roszczeniami. Jarosław Góra Jarosław Góra, absolwent UJ, fascynat kwestii związanych z twórczością i nowymi technologiami. W pracy zawodowej rozwija specjalizację IP oraz zajmuje się prawem funkcjonującym w otaczającej nas cyberprzestrzeni i kwestiami związanymi z dowodami elektronicznymi i informatyką śledczą. Stara się burzyć utarty do przesady poważny i nudny obraz adwokata. Przeczytaj także: